Je eerste vlucht met een watervliegtuig in Vancouver, van inchecken tot landing
Niemand herinnert zich de incheckbalie, en toch bepaalt die waar je zit. Deze gids volgt een eerste watervliegtuigvlucht vanuit Coal Harbour in de volgorde waarin alles gebeurt, van de ID-controle en de wandeling over de steiger tot de aanloop bij het opstijgen en het sissen van de drijvers bij thuiskomst. Het meeste geldt voor beide maatschappijen, en waar Harbour Air en Seair het anders doen, zeggen we dat.
Inchecken bij de drijvende terminal
Beide maatschappijen op deze site vliegen hun tours in Vancouver vanaf het Vancouver Harbour Flight Centre, een drijvende terminal aan de seawall in Coal Harbour, op een paar stappen van Canada Place. Harbour Air wil je 40 minuten voor vertrek aan de balie hebben, en het inchecken sluit 20 minuten van tevoren. Kom je later, dan geldt je volgens de boekingspagina als no-show, zonder terugbetaling. Seair vraagt 30 minuten. Kom je dezelfde ochtend van een cruiseschip? Een watervliegtuigvlucht op een cruisedag neemt de timing en de bagage met je door.
Iedereen van 18 jaar of ouder heeft identificatie nodig: één officieel identiteitsbewijs met foto of twee documenten zonder foto. Een paspoort volstaat, een rijbewijs ook. Kinderen van 2 tot 11 jaar betalen bij Harbour Air een lager kindertarief, en Seair neemt niemand jonger dan 2 mee; watervliegtuigtours met kinderen behandelt baby's en de andere leeftijdsregels.
Bij kleine toestellen doen gewicht en balans ertoe, en de piloot kan mensen zo neerzetten dat het toestel in balans blijft. Stoelen kunnen dus om die reden worden toegewezen, en een stel zit soms een rij uit elkaar.
Wie aan het raam zit en wie voorin
Bij de Classic Panorama van Harbour Air, vanaf ~€ 120, gaan de stoelen bij het instappen op volgorde van binnenkomst. Volgens reviewers mogen de snelste lopers over de steiger kiezen, dus blijf vooraan in de rij als één kant van de cabine je belangrijk is. De stoel naast de piloot kun je niet boeken. Daarover beslist de piloot op de dag zelf, en een reviewer merkte dat zelfs een tarief met voorrang hem niet garandeerde. Afhankelijk van het toestel zitten er bij een tour van Harbour Air tussen 8 en 14 passagiers in, en meerdere reviewers noemen de stoelen klein.
Seair pakt het anders aan. De City Skyline-vlucht, vanaf ~€ 124, gebruikt een de Havilland Beaver. Dat ontwerp van een bushvliegtuig stamt uit 1947, en in de cabine heeft elke passagier een eigen raam. Je kunt bij het inchecken om de copilotenstoel vragen, al is een verzoek geen belofte. Voor de twee maatschappijen naast elkaar lees je onze gids Harbour Air of Seair.
Over de steiger en op de drijver
Het instappen is het deel waar weinig mensen een beeld bij hebben. Je loopt over de steiger naar het toestel en stapt op de drijver, en van daaruit brengt een korte klim je de cabine in. Harbour Air verwacht dat elke passagier met weinig of geen hulp in en uit kan stappen, en daarom staat de klassieke tour aangemerkt als ongeschikt voor reizigers met beperkte mobiliteit. Draag platte schoenen met wat grip, want een steiger kan nat zijn, en neem zo weinig mogelijk mee, want rond de stoelen is weinig ruimte.
Zit je eenmaal, dan gaat de gordel om en krijg je een korte veiligheidsinstructie over hoe die opengaat en waar de uitgangen zijn. Harbour Air deelt oordopjes uit, en je zult er blij mee zijn, want de motor zit maar een meter van de voorste rij. De maatschappij biedt ook een gratis digitale gidsapp die over de route vertelt. Neem je eigen koptelefoon mee en vraag bij het inchecken naar de app, want één gast zegt dat niemand hem erover vertelde.
Taxiën en de aanloop
Heb je alleen ooit in lijnvliegtuigen gezeten, dan is het opstijgen van een watervliegtuig de verrassing van de dag. Coal Harbour is een van de drukste watervliegtuighavens van het continent, met boten die over hetzelfde water varen, dus elke start houdt zich aan een gemarkeerde baan. Na rustig wegtaxiën van de terminal gaat het motorgeluid omhoog en begint het toestel aan zijn aanloop. Er stroomt opspattend water langs de ramen terwijl de drijvers over het oppervlak scheren, en een paar seconden later laat het water los. De meeste nieuwkomers vinden het soepeler dan de startrol van een straalvliegtuig, met minder druk in je rug en geen gedreun van een startbaan.
Op zo'n 300 meter hoogte
Rondvluchten blijven laag. Op de skylinevlucht van Seair vliegt de Beaver op zo'n 300 m, dichtbij genoeg om auto's over de Lions Gate Bridge te zien rijden en de seawall rond Stanley Park te volgen. De klassieke route van Harbour Air gaat over downtown en het park naar de brug, en volgt dan de kliffen van Lighthouse Park richting Horseshoe Bay onder de bergen van de North Shore. Terug gaat het langs BC Place en Science World, en op een heldere dag reikt het uitzicht tot ver over Howe Sound en naar de Cascades.
Op die hoogte brengt een korte vlucht zelden veel turbulentie, en de druk op de oren is mild vergeleken met de daling van een lijnvliegtuig. Een klein toestel voelt windstoten wel meer dan een grote jet, vooral op winderige dagen. Word je snel wagenziek, eet dan licht vooraf en houd je blik op de horizon buiten. Slikken of flink gapen maakt je oren vrij tijdens de daling.
Een raam voor elke passagier
De City Skyline-vlucht van Seair zet je in een Beaver op zo'n 300 m, met ongeveer 20 minuten in de lucht en 30 in totaal, vanaf ~€ 124. De stoel voorin naast de piloot kun je aan de balie aanvragen, en annuleren is gratis tot 24 uur vooraf.
Foto's door het glas
Elke foto op deze vluchten maak je door een raam, dus reflecties zijn de vijand. Houd de lens dicht bij het glas, bijna ertegenaan, en draag donkere kleding zodat je eigen mouw niet in de ruit verschijnt. Zet de flitser uit en gebruik liever een groothoek dan een lange zoom, want het uitzicht beweegt voortdurend.
Landen en terug aan de steiger
Voor veel nieuwkomers is de landing het zachtste moment. Het toestel lijnt uit met de baan en de drijvers raken het water met een sissend geluid in plaats van een klap. De weerstand van het water remt je snel af. De piloot taxiet terug naar de terminal, waar de bemanning het toestel vastlegt en je op de drijver stapt.
Weet voordat je boekt wat de klok omvat. Harbour Air verkoopt de Classic als een ervaring van 30 minuten, en dat halfuur omvat naast het vliegen ook instappen, taxiën, opstijgen en landen. Reviewers schatten de tijd in de lucht op 20–30 minuten. De skylinevlucht van Seair zit ongeveer 20 minuten in de lucht van de 30 in totaal. De Extended Panorama van Harbour Air over Howe Sound, vanaf ~€ 197, rekt de ervaring op tot 45 minuten, en wat een watervliegtuigtour in Vancouver kost zet voor elke vlucht de prijs af tegen de minuten.
Smaakt het stadsrondje naar meer en wil je de toppen zien, dan geeft de Coastal Mountain Scenic Flight van Seair, vanaf ~€ 210, je ongeveer 30 minuten in de lucht (40 in totaal) boven de bergen van de North Shore en The Lions, tot aan de door gletsjers uitgesleten dalen achter Howe Sound. Het nadeel is de prijs voor een halfuur vliegen, en het handjevol reviewers gaf de prijs-kwaliteitverhouding een 3,0 van 5. De langere bergopties staan in gletsjervluchten en landingen op een meer.
Als het weer nee zegt
Watervliegtuigen navigeren op wat de piloot kan zien. Lage bewolking kan een vlucht aan de steiger houden of naar een andere route dwingen, en mist of harde wind kan hem schrappen. Als de maatschappij annuleert, krijg je terugbetaling of een nieuw tijdstip aangeboden, dus controleer de details in de voorwaarden van de aanbieding. Op beide boekingssites kun je deze tours tot 24 uur vooraf gratis annuleren, dus je kunt vroeg boeken en de weersverwachting in de gaten houden. De beste tijd voor een watervliegtuigvlucht behandelt de maanden met de helderste luchten, en trekt een helikopter of een simulatorrit je nog steeds, lees dan watervliegtuig, helikopter of FlyOver voordat je beslist.